Fanjing to obiekt przyrodniczo-historyczny. Wyspa skał metamorficznych w morzu krasowym . Poprzez swoją wysokość od 500 do 2500 m.n.p.m. górują nad otoczeniem. Ta izolacja przyczyniła się do rozwoju wielu gatunków endemicznych zarówno flory, jak i fauny np. małpa z zadartym nosem ( Rhinopithecus Brelichi) , która zachowując zdrowy rozsądek trzyma się z dala od tłumu turystów/ pielgrzymów. Z 500 m na 2100m wyjeżdżamy kolejką (20 minut). Do pierwszej atrakcji - skalnego grzyba idziemy ostro pod górę , po schodach , chociaż można było wybrać podróż w lektyce. Widzimy , że turyści od czasu do czasu korzystają z tej oferty. Główną atrakcją tego miejsca jest jednak „Czerwony Złoty Szczyt Chmury” . Ze względu na trudności w podejściu nie docierają tutaj wszyscy. Sam szczyt na folderach prezentuje się imponująco jako kilkuset metrowa iglica. Wydawać by się mogło, że nie do zdobycia dla zwykłego turysty. Na szczyt poprowadzone są jednak jednokierunkowe drogi z wykorzystaniem wykutych w skale stopni , ale i wiszących , wylanych z betonu schodów. Całość trasy zabezpieczona jest barierkami i łańcuchami. Szczyt składa się z dwóch odrębnych wierzchołków a naturalne pęknięcie rozdzielające wierzchołki połączone jest mostkiem. Na każdym z wierzchołków stoją niewielkie buddyjskie świątynie , traktowane jako święte miejsce dla chińskich buddystów. Zanim dotarliśmy do podnóży Fanjing, już kilkadziesiąt kilometrów wcześniej oglądaliśmy billboardy z widokiem na Red Cloud Gold Summit. Zdjęcie na biletach tylko rozbudziło emocje. Niestety tym razem musiało nam to wystarczyć. Zarówno podróż kolejką , jak i wędrówkę na szczyt odbyliśmy nie w morzu chmur, ale w oceanie. Zadowolenia z tej sytuacji pogodowej nie ukrywał jedynie Adam, bo pomogło mu to w pokonaniu lęku wysokości, oszczędzając widoków na kilkusetmetrowe przepaście.
