Od blisko dwu i pół tysiąca kilometrów jedziemy przez pustynię. Jeszcze na 50 km przed muzeum nic nie wskazuje na to, aby miały się pojawić jakiekolwiek drzewa, a co dopiero lasy. Nabieramy wątpliwości czy uda nam się je w ogóle zobaczyć. Z opisu wynikało , że pomimo tego, że pierwotnie porastały bardzo duży obszar wybrzeża Morza Kaspijskiego, to do dzisiaj zachowały się jedynie punktowo i to głównie na stromych zboczach. Szczęśliwie trasę wyznaczyliśmy w taki sposób, że na kilkanaście kilometrów przed muzeum widzimy zbocza porośnięte lasami. Były i są to lasy liściaste z dużą ilością dębów, z czego najbardziej zadowolone są dziki , których jest tu podobno dużo. Jest styczeń, na drzewach nie ma ani jednego liścia, drzewa przybrały smutny szary kolor a i tak cieszą nasze oczy i licznie piknikujące tu rodziny. Muzeum Parku Narodowego Golestan, na terenie którego znajduje się część lasów urządzone jest w bardzo okazałym budynku. Obejrzeliśmy ekspozycję obejmującą żyjące tu zwierzęta, z główną atrakcją – lampartem i niedźwiedziem brunatnym, ptaki , gady , a także wystawę zdjęć.