Rani-ki-Vav, nad brzegiem rzeki Saraswati, został pierwotnie zbudowany jako pomnik króla w XI wieku naszej ery. Studnie schodkowe to charakterystyczna forma podziemnych systemów zasobów i magazynowania wody na subkontynencie indyjskim, budowana od III tysiąclecia p.n.e. Z biegiem czasu ewoluowały od czegoś, co było w zasadzie jamą w piaszczystej glebie, w stronę wyszukanych, wielopiętrowych dzieł sztuki i architektury. Rani-ki-Vav został zbudowany u szczytu umiejętności rzemieślników w zakresie konstrukcji studni schodkowych i stylu architektonicznego Maru-Gurjara, co odzwierciedla mistrzostwo tej złożonej techniki oraz wielkie piękno detali i proporcji. Zaprojektowana jako odwrócona świątynia podkreślająca świętość wody, podzielona jest na siedem poziomów schodów z rzeźbionymi panelami o wysokiej jakości artystycznej; ponad 500 głównych rzeźb i ponad tysiąc mniejszych łączy w sobie obrazy religijne, mitologiczne i świeckie, często nawiązując do dzieł literackich. Czwarty poziom jest najgłębszy i prowadzi do prostokątnego zbiornika o wymiarach 9,5 m na 9,4 m, znajdującego się na głębokości 23 m. Studnia znajduje się na najbardziej wysuniętym na zachód krańcu nieruchomości i składa się z szybu o średnicy 10 m i głębokości 30 m.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/922