Stanowiska archeologiczne na wyspie Meroe, półpustynnym krajobrazie pomiędzy rzekami Nil i Atbara, były sercem Królestwa Kush, głównej potęgi od VIII wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Posiadłość obejmuje królewskie miasto królów kuszyckich w Meroe, w pobliżu rzeki Nil, pobliskie miejsca kultu religijnego Naqa i Musawwarat es Sufra. Była to siedziba władców, którzy okupowali Egipt przez blisko sto lat i znajdują się tu m.in. pozostałości, piramidy, świątynie i budynki mieszkalne, a także najważniejsze instalacje związane z gospodarką wodną. Ich rozległe imperium rozciągało się od Morza Śródziemnego po serce Afryki, a majątek świadczy o wymianie między sztuką, architekturą, religiami i językami obu regionów.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1336