Zatoka Red Bay, założona przez baskijskich marynarzy w XVI wieku na północno-wschodnim krańcu Kanady, na brzegu Cieśniny Belle Isle, to stanowisko archeologiczne stanowiące najwcześniejsze, najpełniejsze i najlepiej zachowane świadectwo europejskiej tradycji wielorybnictwa. Gran Baya, jak nazywali ją założyciele stacji w latach trzydziestych XVI wieku, służyła jako baza do polowań przybrzeżnych, rozbioru, wytapiania tłuszczu wielorybiego w celu wydobycia oleju i przechowywania. Stało się głównym źródłem oleju wielorybiego, który był wysyłany do Europy, gdzie był używany do oświetlenia. Na terenie użytkowanym w miesiącach letnich znajdują się pozostałości pieców do utylizacji, bednarstwa, nabrzeży, tymczasowych kwater mieszkalnych i cmentarza, a także podwodne pozostałości statków i złoża kości wielorybów. Stacja była używana przez około 70 lat, zanim lokalna populacja wielorybów została uszczuplona.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1412