Park Narodowy Chiribiquete, największy obszar chroniony w Kolumbii, jest punktem zbiegu czterech prowincji biogeograficznych: Orinoquia, Gujana, Amazonia i Andy Północne. W związku z tym Park Narodowy gwarantuje łączność i zachowanie różnorodności biologicznej tych prowincji, stanowiąc scenariusz interakcji, w którym rozkwitła różnorodność flory i fauny oraz endemizm. Jedną z cech charakterystycznych Chiribiquete jest obecność tepuis (gór stołowych), płaskowyżów z piaskowca o stromych ścianach, które wyróżniają się w lesie i tworzą dramatyczną scenerię, wzmocnioną przez jego oddalenie, niedostępność i wyjątkową ochronę. Rdzenni mieszkańcy wykonali ponad 75 000 figurek na ścianach 60 schronisk skalnych z 20 000 r. p.n.e. i nadal są one wykonywane przez ludność pozostającą pod ochroną Parku Narodowego, która nie miała z nimi kontaktu. Malowidła te przedstawiają sceny myśliwskie, bitwy, tańce i ceremonie, a także gatunki fauny i flory, ze szczególnym uwzględnieniem kultu jaguara, symbolu władzy i płodności. Społeczności tubylcze, które nie są bezpośrednio obecne na tym miejscu, uważają Chiribiquete za święte miejsce, którego nie można zwiedzać i które należy zachować w niezmienionej postaci.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1174